Çelik makas köprüsü, kirişler ve kemerler arasındaki yapısal bir sistemdir. Yük taşıyan bir alt kolon (veya iskele) yapısıyla bütünleşik bir şekilde birleştirilmiş, bükülmeye-dirençli bir üst kiriş (veya döşeme) yapısından oluşur. Kirişler ve kolonlar arasındaki rijit bağlantı nedeniyle kolonların eğilme rijitliği nedeniyle kirişler yükten arındırılır. Sistemin tamamı bir sıkıştırma-bükme yapısı ve ayrıca bir itme yapısıdır. Ana yük-taşıyıcı yapısının sert bir çerçeve olduğu bir köprü türüdür. Köprünün altındaki açıklık yüksekliğini arttırır ve genellikle üst geçit olarak kullanılır.
Kuvvet diyagramına göre, sabit-uçlu sert çerçeveli köprüler, çift-menteşeli sert çerçeveli köprüler ve üç-menteşeli sert çerçeveli köprüler vb. olarak sınıflandırılabilir; yükseklik türüne bağlı olarak portal sert çerçeveli köprüler, düz- bacaklı sert çerçeveli köprüler, eğimli- bacaklı sert çerçeveli köprüler, V-şekilli payetli sert çerçeveli köprüler ve T-şekilli sert çerçeveli köprüler vb. olarak sınıflandırılabilir; açıklık sayısına bağlı olarak, tek-açıklıklı sert çerçeveli köprüler ve çok-açıklıklı sert çerçeveli köprüler vb. olarak sınıflandırılabilir; yatay itme desteğinin bulunup bulunmadığına bağlı olarak, itme-desteklenen sert çerçeveli köprüler ve itme-serbest sert çerçeveli köprüler vb. şeklinde sınıflandırılabilir.
Bu tür köprülerde düğüm noktalarında negatif bükülme momentleri bulunur ve bu da üst eşiğin orta-açıklığında pozitif bükülme momentini azaltır. Yapısal yüksekliğinin çok küçük olması onu-üst geçitler ve yükseltilmiş yol köprüleri için çok uygun hale getirir ve ayrıca malzemeden tasarruf sağlar. Bunun tersine, betonarme rijit çerçeveli köprülerin lentoları ve kolonlarının genellikle yerinde bütünleşik olarak dökülmesi gerekir, bu da düşük düzeyde bir prefabrikasyonla sonuçlanır. Dikey yükler altında, bu tip köprüler kolon tabanlarında yatay itme kuvveti oluşturarak temele yüksek talepler getirir.